Wat probeert alcohol voor jou op te lossen?

Vraag je jezelf waarom je drinkt, dan komt er meestal een antwoord dat nergens over gaat. "Gewoonte." "Gezelligheid." "Het hoort erbij." "Ik vind het lekker."

Maar dan valt je iets op. Het is bijna nooit om elf uur 's ochtends. Het is bijna altijd na iets. Na de laatste mail, na het gesprek waar je tegenop zag, na de rit terug, na het moment waarop het huis eindelijk stil is.

Dat "na" is geen detail. Het is het bewijs dat er iets wordt opgelost. Iets dat er vóór dat moment was, en daarna niet meer, of in elk geval minder.

Gedrag dat blijft terugkomen, komt terug omdat het iets oplevert. Niet noodzakelijk iets goeds op de lange termijn, maar wel iets bruikbaars op de korte termijn.

Bij mannen die goed functioneren zie je steeds dezelfde functies terug:

Ontlading. De spanning van een dag zakt niet vanzelf. Alcohol doet dat in twintig minuten, betrouwbaar.

Een grens. Werk en thuis lopen in elkaar over. Het glas is het enige signaal dat de dag officieel voorbij is.

Stilte. Het hoofd blijft doorwerken, ook als het lichaam klaar is. Alcohol zet dat een paar uur zachter.

Toegang tot gevoel, of juist afstand ervan. Voor sommigen wordt praten makkelijker, voor anderen wordt voelen minder scherp.

Iets van jezelf. Een moment dat niet van je werk, je gezin of je verantwoordelijkheid is.

Wie zijn eigen functie kan benoemen, kijkt anders naar het gedrag. Het is dan geen zwakte meer, maar een oplossing die vroeger logisch was.

De reden dat een functie zo hardnekkig is, ligt in de betrouwbaarheid.

Alcohol werkt snel, elke keer, in voorspelbare mate. Er is geen ander middel in je dagelijkse leven dat binnen twintig minuten met die zekerheid spanning verlaagt. Sport werkt, maar traag en met inspanning. Slaap werkt, maar niet nu. Een gesprek werkt, maar vraagt iemand anders.

Je systeem kiest niet wat het beste is. Het kiest wat bewezen werkt tegen de laagste kosten op dit moment. Elke herhaling versterkt die keuze en maakt de route korter, tot er geen bewuste beslissing meer aan te pas komt.

Dat verklaart ook waarom minderen zo veel zwaarder voelt dan het "objectief" zou moeten zijn. Je haalt niet alleen een drankje weg. Je haalt de enige betrouwbare oplossing weg voor een toestand die er nog steeds is. Wat overblijft is die toestand, in volle sterkte, zonder route. Dat is geen gebrek aan doorzettingsvermogen. Dat is een lege plek.

Een functie hebben betekent niet dat je verslaafd bent. Het betekent dat je iets hebt geleerd dat werkte. Het merendeel van de mannen die hiermee worstelen functioneert uitstekend, juist daarom blijft het lang onzichtbaar.

Het betekent ook niet dat de functie "fout" is. De behoefte eronder is meestal volstrekt legitiem: rust, ontlading, een grens, een moment voor jezelf. Het is niet de behoefte die moet verdwijnen, maar de route ernaartoe die vervangen moet worden.

En opnieuw: bij lichamelijke klachten rond minderen hoort medische begeleiding. Coaching op functie en identiteit vervangt geen huisarts.

Zeven vragen die je vanavond kunt stellen, op het moment dat het verlangen er is nog voordat je iets besluit:

• Wat voel ik nu, in mijn lichaam?
• Waar verlang ik naar: rust, ontlading, gezelschap, afstand?
• Wat probeer ik te vermijden?
• Waar zoek ik verlichting van?
• Welke gedachte geeft me toestemming?
• Welke behoefte zit daaronder?
• En wat heeft mijn brein hier inmiddels van geleerd?

Schrijf de antwoorden op, twee weken lang. Je zult zien dat er niet tien functies zijn, maar één of twee, steeds dezelfde. Dat is het punt waarop dit hanteerbaar wordt.

Function-First is niet één van de onderdelen van The Freedom Method; het is de volgorde waarin alles gebeurt. Eerst de functie begrijpen (Observe), dan ruimte maken (Interrupt), dan draagkracht bouwen zodat de toestand zelf anders gedragen kan worden (Stabilize), dan het verhaal over jezelf veranderen (Transform).

Pas als de functie een andere, betrouwbare route heeft (Functional Replacement) wordt alcohol overbodig in plaats van verboden. Dat is het verschil tussen volhouden en vrij zijn.