Is elke avond een glas wijn een probleem?

De hoeveelheid is de meest gestelde en de minst behulpzame maatstaf. Zodra je in aantallen gaat denken, ga je onderhandelen: minder in de week, alleen in het weekend, alleen bij het eten, nooit alleen. Die regels werken meestal een paar weken en zeggen ondertussen niets over wat er werkelijk speelt.

Een bruikbaarder onderscheid: is dit glas een keuze of een oplossing? Een keuze kun je zonder verlies laten liggen. Een oplossing niet, dan mis je iets, en dat gemis vult zichzelf niet vanzelf op.

Dagelijks drinken bouwt in stilte twee dingen op. Ten eerste gewenning: hetzelfde effect vraagt na verloop van tijd meer. Ten tweede (en dat is belangrijker) een koppeling. Je brein leert dat een specifiek moment (de dag is klaar, het is stil, de spanning zakt) hoort bij een specifieke handeling.

Hoe consequenter die koppeling, hoe automatischer hij wordt. Dan is het glas niet langer het gevolg van een besluit, maar het startsein van je avond. En een startsein weglaten is iets heel anders dan minderen: dan mist er een schakel, en die leegte voel je meteen.

Doe geen maand zonder alcohol om jezelf te bewijzen dat het kan. Doe één avond zonder, en let alleen op wat je opmerkt.

• Voelt het als iets missen, of als een gewone avond?
• Waar in de avond wordt het lastig, en wat gebeurde er net daarvoor?
• Ga je onderhandelen ("morgen dan wel"), of blijft het rustig?

Wat je daar opmerkt zegt meer dan welke telling ook. En zit je met de vraag omdat je je zorgen maakt over lichamelijke klachten bij stoppen (trillen, zweten, onrust) bespreek dat met je huisarts. Dat hoort niet bij zelfonderzoek, dat hoort bij medische begeleiding.